سایت جامع خودرو در ایران


» دیپلماسی نه‌چندان آشتی‌آمیز اسپرت سازها ماشین 98

کانال تلگرام ما ما را از طریق کانال دنبال کنید.
امام حسین (ع) : بخشنده ترین مردم کسی است که در هنگام قدرت می بخشد.
سه شنبه ۲۶ دی ۱۳۹۶

دیپلماسی نه‌چندان آشتی‌آمیز اسپرت سازها

دسته بندی : اخبار ، خودرو تاریخ : پنج شنبه ۲۷ آبان ۱۳۹۵


به گزارش پایگاه خبری«پسین (امروزه ساکنان استان کرمان خودرو» به نقل از دنیای اقتصاد، باکستر، کوچک‌ترین خودروی روباز porsche حالا خود را برای رویارویی با یک رقیب دیگر آماده می‌کند. رقیبی که شاید ‌بی‌تجربه و تازه‌وارد باشد؛ ولی به اندازه کافی نیرو و توانایی دارد. جگوار اف‌تایپ انگلیسی که سنش نزدیک به یک‌هفتم هم آورد آلمانی‌اش است، راه سختی برای پیروزی در پیش دارد. البته کمتر کسی می‌داند که این خودرو در راه رسیدن به هدفش هیولاهایی مانند مرسدس‌بنز AMG جی‌تی و audi R8 را نیز پشت‌سر گذاشته است. این یک رویارویی تمام عیار میان دو نسخه از بهترین روبازهای سایز کوچک دنیاست. اسپایدرهای فوق اسپرتی که هر یک برای خود فرهنگی مستقل را پدید آورده‌اند. شاید در دنیای امروزین دیگر خبری از جنگ و خون‌ریزی نباشد؛ ولی این روش گفتگو نیز آنقدرها هم دوستانه و آشتی‌آمیز به نظر نمی‌آید. نامدارترین شرکت‌های آلمانی و انگلیسی در حالی ظاهرا کت و شلوار دیپلماتیک به تن کرده‌اند که در پشت سر دشنه آماده کرده‌اند. درست ۲۰ سال پیش بود که porsche تصمیم شوکه‌کنند‌ه‌ای اتخاذ کرد. تا هنگام زمان در لیست فروش شرکت تنها یک فرآورده هستی داشت؛ ۹۱۱٫ ولی با بروز دشواری ها مالی در ابتدای دهه ۹۰، شرکت دیگر نمی‌توانست سیاست تک محصولی خود را پیوستگی دهد. از سویی دیگر تمایلی نداشت که افسانه ۹۱۱ خود را نابود کند. از این روی ناگهان قصد کرد سراغ یکی از سرشناس‌ترین نسخه‌های پیکار‌ای‌اش برود که در دهه ۵۰ غوغا کرده بود.

تارگا به گفتار باکستر

درست ۲۰ سال پیش بود که porsche تصمیم شوکه‌کنند‌ه‌ای اتخاذ کرد. تا هنگام زمان در لیست فروش شرکت تنها یک فرآورده هستی داشت؛ ۹۱۱٫ ولی با بروز دشواری ها مالی در ابتدای دهه ۹۰، شرکت دیگر نمی‌توانست سیاست تک محصولی خود را پیوستگی دهد. از سویی دیگر تمایلی نداشت که افسانه ۹۱۱ خود را نابود کند. از این روی ناگهان قصد کرد سراغ یکی از سرشناس‌ترین نسخه‌های پیکار‌ای‌اش که در دهه ۵۰ غوغا کرده بود برود؛ ۵۵۰ Spyder. یک روباز استثنایی که اساسا برای حضور در دنیای چشم وهمچشمی‌ها طراحی شده بود. ولی زنده کردن ۵۵۰ اسپایدر با چه بهانه و چه ابزاری شدنی بود؟ هنگام روزها مشتریانی که عاشقانه porsche را دوست داشتند، از آنجایی که بها این خودرو بسیار بالا بود برای رسیدن به آرزویشان ناچار بودند سراغ نسخه‌های بسیار کاربرد شده یا تصادفی بروند. این برای اعتبار شرکت چندان شایسته نبود؛ ولی ضرری هم برایشان نداشت.

همین رفتار در بازار غیررسمی بهترین بهانه را دست porsche داد تا اعلام کند ویرایشی جدید از روبازهای خود را راهی بازار می‌کند که نسبت به ۹۱۱های کابریو و تارگا، بسیار ارزان‌تر است؛ ولی شما می‌توانید porsche‌سواری را با مزه راستین‌اش تجربه کنید. با همین شعار، فرآورده جدید به نام Boxster در ۱۹۹۶ راهی نمایندگی‌های فروش شد. باکستر ترکیبی بود از دو عبارت Boxer + Roadster که اولی اشاره به آرایش خوابیده پیشرانه‌ هنگام و دومی اشاره به روباز بودنش داشت. این خودرو برخلاف تمام ۹۱۱ها، کوپه ۲ در ۲ نفره بود. دودمان نخست هنگام با همکاری شریک وقت porsche، تویوتای ژاپن فرآوری شد. خیلی‌ها بر این باورند که porsche اصلا نیازی به مهندسی ژاپنی‌ها نداشته و تنها از آنها برای گسترش بازارش کاربرد کرده بود. باکستر از روز رونمایی هر سه سال یک‌بار حجم پیشرانه‌اش اضافه شد. نخست با ۵/ ۲ لیتری ۶ سیلندر خوابیده آمد. سپس ۷/ ۲لیتری و دست انجام ۲/ ۳ لیتری با همان آرایش. استاد مسلم اسپرت‌سازی در آلمان خوب می‌دانست که دیر یا زود همین پیشرانه‌ها نیز لاغر و از رده بیرون به حساب شمرده می‌شوند. از این روی بود که در دودمان‌ بعدی نمونه ۴/ ۳ لیتری را شناسایی کرد. سرانجام وقتی دید که دیگر افزایش حجم موتور سیکلت به دادش نمی‌رسد سراغ توربو رفت.

 

رو در روی هم

چشمداشت می‌رفت که در این آزمایش، porsche ویرایش GTS از باکستر خود را بیاورد و جگوار نیز سراغ اف‌تایپ رویایی SVR برود. ولی ایده بدی هم نیست که نسخه‌های سبک‌تر آنها که هر دو در تیپ S پیمان می‌گیرند را نیز با هم سنجش کنیم. این محک خوبی برای دو برند سرشناس در زمینه اسپرت‌سازی است که بفهمیم غریزه جوان‌گرایی شان تنها معطوف به یکی دو مدل است یا اینکه جنون اسپرت‌گرایی شان در همه تولیداتشان موج می‌زند. به بحث اصلی برگردیم. porsche باکستر اس، در مدل جدید باز هم سراغ همان بلوک توربوشارژ شده ۵/ ۲ لیتری ۴ سیلندر خوابیده رفته است. پیشرانه‌ای بسیار پیچیده که به راحتی می‌تواند ۳۴۵ اسب‌بخار نیرو را در ۶۵۰۰ دور در دقیقه و ۴۲۰ نیوتن‌متر گشتاور را در ۱۹۵۰ دور در دقیقه فراهم کند. از نظر تئوری با هر لیتر از حجم موتور سیکلت این خودرو می‌توان ۱۳۸٫۲ اسب‌بخار نیرو و ۱۶۸٫۲ نیوتن‌متر گشتاور فرآوری کرد. غیر از هنگام توربوی سترگ‌الجثه، سیلندرهای حجیم ۱۰۲ میلی‌متری که هر کدام گنجایش ۶۲۴٫۲ سی‌سی سوخت دارند نیز بی‌کارایی نبوده است. از آنجا که پیشرانه فوق به‌چهره تنفس طبیعی کار نمی‌کند، ضریب تراکم ۵/ ۹ بر یک نیز برایش شگفتی‌آور نیست.

در برابر جگوار ساختاری کاملا متفاوت دارد؛ به کارگیری پیشرانه‌ای ۳ لیتری ۶ سیلندر Vشکل با تقویت سوپرشاژر. نیرو هنگام ۳۷۵ اسب‌بخار در ۶۵۰۰ دور در دقیقه و گشتاورش ۴۶۰ نیوتن‌متر در ۳۵۰۰ دور در دقیقه اعلام شده است. در راستی هر لیتر از حجم این پیشرانه می‌تواند برای خودش ۱۲۵٫۲ اسب‌بخار نیرو و ۱۵۳٫۵ نیوتن‌متر گشتاور فرآوری کند. به‌روشنی معلوم است که حجم بیشتر موتور سیکلت جگوار برایش نیرو بیشتری را به ارمغان آورده، ولی از نظر مهندسی بازده پیشرانه porsche بهتر است. اف‌تایپ از سیلندرهای استاندارد ۵/ ۸۴ میلی‌متر بهره می‌گیرد که هر یک ظرفیتی ۴۹۹٫۱ سی‌سی دارند. ضریب تراکم این بلوک نیز ۱۰٫۵ بر یک اعلام شده است. جگوار عموما دلبستگی‌ چندانی به بحث کاهش وزن ندارد. از این رو وزن کوپه جدید آنها دقیقا ۱۶۰۴ کیلوگرم شده است. از این روی ضریب نیرو به وزنش ۲۳۳٫۷ اسب‌بخار به ازای هر تن شده است. ولی porsche وسواس زیادی در زمینه رژیم غذایی دارد. و دقیقا از این روی کاری کرده که وزنش بیش از ۱۳۵۵ کیلوگرم نشود. با این اوصاف نسبت نیرو به وزن او نیز ۲۵۴٫۶ اسب‌بخار به ازای تن می‌شود که البته شماره قابل قبولی است.

انگاشت ما از خودروهای کوپه، ۲ در سایز کوچکی هستند که به راحتی می‌توان آنها را هر جایی پارک کرد. ولی درازا، پهنا و بلندی جگوار اف‌تایپ که به ترتیب ۴۴۷۰، ۱۹۲۳ و ۱۳۰۸ میلی‌متر شده نشان می‌دهد که آنقدرها هم از یک هاچ‌بک ۴ در کوچک‌تر نیست. حتی porsche باکستر که به‌روشنی از رقیب کوچک‌تر است با ابعاد ۴۳۷۹، ۱۸۰۱ و ۱۲۸۰ میلی‌متری‌اش برای حضور در خیابان‌های شهری قدری بزرگ به چشم می‌آید. آلمان‌ها در زمینه مصرف سوخت و فرآوری گازهای آلاینده به اندازه همه خودروسازان جهان ادعا دارند ولی porsche با باکستر جدیدش نشان داده که آنقدرها هم به اندیشه پیرامون زیست نیست. نسخه جدید این خودرو با فرآوری ۲۳۴ گرم دی‌اکسید کربن در هر کیلومتر رتبه G را در اتحادیه اروپا دارد. از سویی دیگر با مصرف میانگین ۱۰٫۱ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر خودش را به اندازه برادر بزرگ ترش ۹۱۱ کررا بالا آورده است. در برابر جگوار اف‌تایپ که همیشه زیر بار انتقادهای مربوط به دشمنی با زمین بوده، در هر کیلومتر تنها ۱۸۴ گرم گاز دی‌اکسید کربن فرآوری می‌کند و رتبه F را به دست آورده است. در برابر با اینکه حجم پیشرانه‌اش بیشتر است و بیشتر سوپرشارژرها از توربوشارژرها سوخت بیشتری می‌سوزانند، میزان مصرف سوخت این خودرو ۹٫۵ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر است.

porsche در اقدامی شگفت پس از سال‌ها همکاری با بریجستون، سراغ تایرهای شرکت کانتیننتال مدل ContiSport رفته است. لاستیک‌هایی که برای هر چهار چرخ به اندازه ۲۳۵٫۴۰ میلی‌متری ۱۹ اینچی هستند. ترمزهایی که آلما‌نی‌های برای این خودرو در نظر گرفته‌اند، دیسک‌های ۳۳۰ میلی‌متری برای محور جلو و ۲۹۹ میلی‌متری برای محور عقب هستند. از همان روزی که جگوار از اف‌تایپ پرده‌برداری کرد، سراغ تایرهای پیشه‌ای شرکت پیرلی یعنی P Zero رفت. لاستیک‌هایی ۲۴۵٫۴۰ میلی‌متری برای محور جلو و ۲۷۵٫۳۵ میلی‌متر برای محور عقب و هر دو جفت ۱۹ اینچی. انگلیسی‌ها نیز ترجیح داده‌اند از دیسک ترمز‌های ۳۸۰ میلی‌متری در جلو و ۳۲۵ میلی‌متر در عقب کاربرد کنند. بزرگ‌ترین نکته مشترک در این دو خودرو، جعبه‌دنده‌‌شان است که در هر دو به‌چهره ۶ سرعته دستی ضریب کوتاه در نظر گرفته شده است.

جگوار با همین گیربکس توانسته صفر تا صد را در ۴٫۸ ثانیه طی کند. شتاب صفر تا ۱۶۰ هنگام ۱۱٫۴ و شتاب صفر تا ۲۰۰ کیلومتر در ساعتش ۱۹٫۴ ثانیه ثبت شده است. پیمایش یک‌چهارم مایل یا ۴۰۰ متر با این خودرو ۱۳٫۴ ثانیه و با سرعت ۱۶۷ کیلومتر در ساعت طی می‌شود. شتاب صفر تا صد porsche 4.1 ثانیه ثبت شده که برتری فاحشی نسبت به رقیب دارد. صفر تا ۱۶۰ این آلمانی ۹ و صفر تا ۲۰۰ هنگام نیز ۱۴٫۴ ثانیه ثبت شده است. یک‌چهارم مایل با این خودرو ۱۱٫۹ ثانیه با ۱۸۹ کیلومتر در ساعت طی می‌شود. همیشه تجربه نشان داده که خودروهایی که پیشرانه‌‌شان حجیم‌تر است، سرعت پایانی بیشتری نیز دارند. در همین راستا جگوار به‌‌رغم اینکه در زمینه شتاب اولیه عقب‌تر از رقیب مانده بود با ثبت رکورد ۳۲۰ کیلومتر در ساعتی در قسمت سرعت پایانی نسبت به porsche‌ای که سرعت پایانی‌اش ۲۹۰ کیلومتر در ساعت است، دوگانگی چشمگیری دارد.

 

نظر پایانی

اف‌تایپ به تمام اسپرت‌سازان جهان نشان داد که هنوز هم دنیای سوپراسپرت‌های ۲ در، گنجایش‌ها و فرصت‌های کشف‌نشده بسیاری دارد. در حالی که روز تازه به پیروان توربوشارژرها اضافه می‌شود، جگوار با جسارت تمام سراغ سیستم سنتی سوپرشارژر رفت و کنایه‌ای به عضلانی‌های آمریکایی هم زد. این خودرو مانند تمام دیگر تولیدات تازه شرکت، آلمان‌های تجملی را نیز به حد اعلا رعایت کرده است. مالک یک جگوار اف‌تایپ، شخصیتی بسیار نیرومند و مدیریتی دارد. کسی که پشت فرمان این خودرو پیمان می‌گیرد معمولا سطح خاصی از دارایی را پشت سر گذاشته است، ولی در کنار تمام این برتری‌ها، جگوار هنوز نتوانسته کامیابی‌های دهه ۷۰ خود را تکرار کند. در راستی پس از E-Type شرکت دیگر نتوانست خودرویی به هنگام محبوبیت و کامیابی روانه بازار کند و این در و هنگام در زدن‌های بعدی کارش را کمی بی‌ارزش کرد. این درست وارونه رفتار پیشه‌ای porsche باکستر بوده است. سیاستی که شرکت با هنرمندی تمام اتخاذ کرده است این بود که مدلی ارزان برای تجربه ۹۱۱ رویایی خود ارائه کند. باکستر به‌سرنویس یک روباز با سقف‌ جمع‌شونده، فضاهای خالی مدیریتی کمپانی غول‌سازی porsche را به‌خوبی پُر کرد، ولی آلمان‌ها تمام حرف و کنش خود را با ۹۱۱ زده بودند و دیگر ایده جدیدی برای رو کردن روی این خودرو نداشتند. تنها نکته گیرا باکستر، همان لوگوی معروفش است؛ porsche.

بازآفرینی یک رویا

انزو ferrari سرشناس درباره‌اش گفته بود که این زیباترین خودروی تمام تاریخ است. سازنده اسپرت‌ترین خودروهای جهان درباره جگوار E-Type گفتگو می‌کرد. پدیده خیره‌کننده دهه‌های ۶۰ و ۷۰ کمپانی جگوار. خودرویی که از نظر زبان طراحی مایه تحسین بسیاری از کارشناسان و حتی دیگر شرکت‌ها شده بود. یک پرتو هنر به تمام معنا که در هنگام روی سکه خود ظاهری بسیار خشمگین و تهاجمی داشت. در دوره‌ای که مرسدس‌بنز ۴۵۰ SLC با نیرو ۱۹۰ اسب‌بخار و سرعت پایانی ۲۰۲ کیلومتر در ساعت به‌سرنویس یکه‌تاز اسپرت‌های لوکس نامیده می‌شد، Eتایپ با نیرو ۲۵۴ اسب‌بخار و سرعت پایانی ۲۱۷ کیلومتر در ساعتش او را به خاک و خون کشید. سال ۱۹۷۵ پس از یک دوره زرین، شرکت برنامه خداحافظی با این خودرو را ترتیب داد. سال‌ها درازا کشید که با خود کنار بیاید که چگونه می‌تواند جانشینی برای هنگام فرآوری کند. نخستین ایده‌هایش را در قالب یک خودرو مفهومی به نام XJ41 در سال ۱۹۸۶ در اوج همکاری با ford رونمایی کرد که البته هیچ‌گاه با پیشباز روبه‌رو نشد. ۲۵ سال پس در نمایشگاه فرانکفورت از یک کانسپت دیگر به نام CX16 پرده‌برداری کرد و این‌بار توانست نظر بیشتر کارشناسان را به خود جلب کند.

سه سال پس نسخه پایانی این خودرو با نام F-Type در نمایشگاه پاریس رونمایی شد؛ یکی از زیباترین و در همان سان امروزین‌ترین تولیدات شرکت. خودرویی که به راستی پوسته‌ای قشنگ روی یک موتور سیکلت فوق نیرومند فرنام گرفته بود. شرکت ادعا می‌کرد که صد در صد اف‌تایپ را از نخست به‌چهره مستقل طراحی کرده است. یعنی هیچ‌یک از قسمت‌های هنگام با فرآورده دیگری مشترک نیست. گفته می‌شود شاسی‌اش آنقدر ریزبین و مهندسی طراحی شده که بهترین گرانیگاه را در میان تمام خودروهای همکلاس خود پدید آورده است. رویکرد شرکت به‌جای به کارگیری سازوکار توربوشارژ، بهره‌گیری از سوپرشارژ بود. سیستمی که انگلیسی‌ها بسیار به هنگام دلبستگی‌مندند. این را می‌شود روی land rover و آستون‌مارتین نیز نگریستن کرد. اف‌تایپ موجی از تعریف و تمجید را به همراه آورد. کمتر منتقدی پیدا می‌‌شد که بتواند از هنگام ایرادی بگیرد. نرمی فوق‌العاده‌اش از یکسو و فرمان‌پذیری استادانه‌اش از سوی دیگر او را سریعا تبدیل به یکی از خواستنی‌ترین سوپراسپرت‌های تاریخ کرد.



لینک منبع

چه امتیازی می دهید؟
5 / 0
[ 0 رای ]


مطالب محبوب
اینستاگرام