سایت جامع خودرو در ایران


» رایج‌ترین سیستم‌های تعلیق در صنعت خودرو ماشین 98

کانال تلگرام ما ما را از طریق کانال دنبال کنید.
امام حسین (ع) : بخشنده ترین مردم کسی است که در هنگام قدرت می بخشد.
جمعه ۲۷ مرداد ۱۳۹۶

رایج‌ترین سیستم‌های تعلیق در صنعت خودرو

دسته بندی : آموزش ، خودرو تاریخ : یکشنبه ۲۸ خرداد ۱۳۹۶


مهندسان دینامیک خودرو برای گزینش گونه سخت‌افزار باره کاربرد در سیستم تعلیق خودروها کار سختی را پیش‌رو دارند. این مهندسان می‌بایست در چارچوب محدودیت‌هایی کنش کنند که بدست عواملی چون فضای موردنیاز، بودجه و ساختمان وسیله نقلیه به آنها دیکته می‌شود. امّا تنظیمات و اصلاحات زیادی باید در این زمینه چهره بگیرد. پس از جمع‌آوری داده‌های دستگاه ویژه آزمایش سیستم تعلیق، هدف‌گذاری  K&C برای خودروها تعریف می‌شود.


سپس این مهندسان با طراحان «سیستم تعلیق» گرد هم جمع می‌شوند تا الگوهای فضایی جلو و عقب را برای نیل به این اهداف به‌هستی آورند. آنها به این منظور نقاط پیوستگی، سختی بوشینگ‌ها، طراحی لینک‌ها و بازوها و دیگر متغیرها را تغییر می‌دهند. در پیوسته، پنج نمونه از رایج‌ترین گونه ها ساختار سیستم تعلیق را که در خودروهای امروزی یافت می‌شوند را بازبینی می‌کنیم.

اَکسل صلب

به کارگیری بدنه اَکسل برای جانمایی چرخ‌ها می‌تواند به اندازه دیرینگی این ایده، دوام داشته باشد و شاید از این روی است که این فناوری ایوار گاوآهن همچنان در آفرودها، پیکاپ‌ها و وسایل نقلیه بازرگانی باره کاربرد پیمان می‌گیرد. امّا این سیستم یک نقص روشن و روشن دارد؛ اینکه هر ناهمواری در جلوی یک چرخ، بر چرخ دیگر نیز تأثیر می‌گذارد. وقتی یک «اَکسل صلب» دو چرخ متحرک از یک وسیله نقلیه را به هم متصل می‌کند، محورهای اَکسل، دیفرانسیل و تمام قسمت‌های بدنه اَکسل نسبت به نیروی وزن واکنش نشان می‌دهند و برآیند اینکه، این فرمایش بر کیفیت سواری اثرگذار است؛ جایی که انتقال نیروی اَکسل به تو یا درون کابین تحت شرایط شتاب‌گیری و ترمز، به‌ویژه در وسایل نقلیه با گشتاور بالاتر، با شدت بیشتری چهره می‌گیرد.

بازوهای کنترلی

یک جفت بازوی پهلویی که گاهی اوقات به آنها دوجناغی یا بازوی A نیز گفته می شود، مهار بهتری در هنگام جنبش نسبت به تنظیمات «استرات» در سیستم تعلیق فراهم می‌کنند. یکی از مزیّت‌های این سیستم در هنگام است که درازا بازوی بالایی از بازوی پایینی کوتاه‌تر است تا به این وسیله یک جهت‌گیری بهینه برای سطح تماس تایر در هنگام گردش بدنه برپایی شود و برآیند اینکه، چسبندگی پهلویی بیشتری فراهم گردد. همچنین بازوهای مهار نسبت به سیستم تعلیق استرات، نیاز به بلندی کمتری دارند و از این رو، به‌راحتی می‌توان از آنها در زیر کاپوت‌های با بلندی کوتاه در خودروهای اسپورت همانند آکورا NSX و chevrolet کوروت کاربرد کرد.

مولتی‌لینک یا چند اتصالی

بیشترین ظرافت و نرمش‌پذیری در تنظیمات سیستم تعلیق از ترکیب لینک‌ها و بازوها، یا به عبارت بهتر، ۵ لینک مجزّا حاصل می‌شود. یکی از الگوهای رایج در این زمینه، به کارگیری سه پیوستگی پهلویی برای موقعیت پهلو به پهلوی چرخ، یک پیوستگی طولی برای محدوده حرکتی جلو و عقب، و یک پیوستگی مهار پنجه است. این پیوستگی مهار پنجه، مایه مهار سیستم تعلیق شده و مهار فرمان را تسهیل می‌کند. رویکرد چند اتصالی شرایط را برای داشتن سختی پهلویی بالاتر فراهم می‌کند. همچنین تنظیمات مولتی‌لینک می‌توانند برای پایداری بهتر در برابر شیرجه و اسکات، به ترتیب در مواقع ترمزگیری و شتاب، طراحی شوند. به عبارت ساده، به کارگیری سیستم تعلیق مولتی‌لینک مایه می‌شود که بیشترین جداسازی میان هندلینگ و کیفیت سواری به‌هستی آید.

میله پیچشی

این سیستم تعلیق که معمولاً در عقب خودروهای اقتصادی یافت می‌شود، از بازوهای تریلینگ متصل به یک محور بینابینی کاربرد می‌کند. این محور بینابینی برای گردش همگام با چرخ‌ها طراحی شده‌ است. در حالی که میله پیچشی یا چرخشی شرایط سختی یک «اَکسل صُلب» را ندارد، امّا در عین یک سیستم تعلیق کاملاً مستقل نیز محسوب نمی‌شود. صلبیت بیشتر در بوشینگ‌ها می‌تواند با ویژگی‌های پهلویی ویژه میله پیچشی جبران شود، ولی همین جستار خشونت بیشتری از سیستم تعلیق را در هنگام سواری در مسیرهای ناهموار به دنبال دارد. البته برخی از خودروها نیز برای بهبود صلبیت پهلویی و در همان سان، حفظ کیفیت سواری از ابزاری به نام پیوستگی «وات» یا میله «پنهارد» کاربرد می‌کنند. ضمن اینکه بلندی پایین‌تر نقاط پیوستگی، به همراه فنربندی و دامپرها که در فاصله‌ای بیرونی‌تر نسبت به دیگر سیستم‌های تعلیق نصب می‌شوند، امکان طراحی فضای بیشتری را در کابین و صندوق عقب فراهم می‌کنند.

استرات یا ستونی

در این سیستم که محبوبیت زیادی در کاربرد برای تعلیق جلوی خودروها دارد، یک دامپر با ابعاد بزرگ (معمولاً با یک کویل اسپرینگ مرکزی) دو عملکرد را برعهده دارد؛ یکی به سرنویس ابزار جانمایی و دیگری ترازمند کردن حرکات ستونی. الگوهای استرات در سیستم تعلیق معمولاً به خاطر سادگی و هزینه پسندیده‌شان گزینش می‌شوند. مهم‌تر از همه اینکه، این سیستم‌ها ابعاد جمع‌وجورتری نسبت به بازوهای کنترلی و مولتی‌لینک دارند. برآیند اینکه، گزینه‌ای ایده‌آل برای خودروهای با «موتور سیکلت عرضی» هستند. امّا نکته منفی در به کارگیری سیستم استرات، برپایی محدودیت مهندسی برای بهینه‌سازی گوشه «کمبر» در حالت جنبش قائم چرخ‌هاست.

منبع: caranddriver



لینک منبع

چه امتیازی می دهید؟
5 / 0
[ 0 رای ]
برچسب ها

این مطلب بدون برچسب می باشد.


مطالب محبوب