سایت جامع خودرو در ایران


» گمان آسان چینی‌ها و فرانسوی‌ها برای ماندن در ایران ماشین 98

کانال تلگرام ما ما را از طریق کانال دنبال کنید.
امام حسین (ع) : بخشنده ترین مردم کسی است که در هنگام قدرت می بخشد.
پنج شنبه ۲ شهریور ۱۳۹۶


گزینه‌های اندک وزارت صنعت برای گسترش خودروسازی کدامند؟

به گزارش تازه ها خودرو ، با به سرانجام رسیدن برجام بی درنگ قراردادها و تفاهم‌نامه‌های خودرویی امضا شدند. همان‌طور که اشاره شد در همگی قراردادها بسیار پسندیده هستند ولی در حال‌آماده در اجرا ظاهرا به‌درستی انجام نمی‌شوند.

تحریم‌ها در سال‌های گذشته و همچنین بحرانی که در سال‌های ۹۱ و ۹۲ صنعت خودرو به هنگام دچار شد، این مساله را به هستی آورد تا خودروسازان بسیار تند سراغ همکاران کهنه خود بروند و بدین سان دوباره پای فرانسوی‌ها که به کشور باز شود. دو شرکت بزرگ خودروسازی کشور که در کنش رقیب یکدیگر هستند، با یک شرکت پیمان نامه امضا کردند.

این درحالی است که شرکت فرانسوی دیگر صنعت خودروی کشور یعنی renault که این روزها فروش خوبی هم در ایران دارد. با ایدرو، از زیرمجموعه‌های وزارت صنعت، معدن و بازرگانی همکاری می‌کند. به این موارد باید خودروسازان درونی دیگری را که به مونتاژ خودروهای چینی می‌پردازند نیز اضافه کرد.

خودروسازان چینی که ظاهرا حتی از بند معطل ۴۰درصد درونی‌سازی نیز معاف هستند و مشخص نیست تا چه زمانی پیمان است با این چگونگی به فرآوری پیوستگی دهند.

سوالی که کارشناسان مطرح می‌کنند این است اگر یک خودروساز ایرانی پیمان باشد در چین فرآوری کند، رخست مونتاژ صرف را خواهد داشت؟ البته پاسخ مشخصی در این زمینه هستی دارد و هنگام هم بی گمان خیر است!
از سوی دیگر درونی‌سازی خودروهای چینی و فرانسوی تفاوت بزرگ‌ای با یکدیگر دارند. درونی‌سازی برای چینی‌ها به اعتقاد کارشناسان مایه بالا رفتن بها برای مصرف‌کننده خواهد شد.

در حالی‌که درونی‌سازی برای محصولات فرانسوی مایه کاهش بها در تو یا درون کشور می‌شود. زیرا هزینه‌های فرآوری تکه و دستمزد کارگر در چین به‌مراتب کمتر از ایران است و وارونه، هزینه‌های فرآوری تکه مانند دستمزد کارگران و انرژی در کشور ما بسیار کمتر از کشورهای اروپایی مانند فرانسه است.
فرانسوی‌ها و چینی‌ها پیمان است بازار خودروی کشور را رقابتی کنند. بازار خودروی ایران در دست خودروسازان فرانسوی و چینی است که در بحث کیفیت قابل‌سنجش با برند‌های دیگر نیستند. خودروهای چینی و فرانسوی در چین پیرو ندارند ولی در بازار خودروی کشور حرف نخست را می‌زنند.

چشم وهمچشمی واژه‌ای است که با هستی حضور پرکار خودروسازان فرانسوی، چینی و البته خودروسازان درونی همچنان معنای اصلی خود را پیدا نکرده است. ظاهرا پیمان نیست خودروسازان چینی از کشور بروند و گویا سیاست وزارت صنعت، معدن و بازرگانی این است که آنها در کنار دیگر خودروسازان آسیای‌شرقی و اروپایی در کشور تکاپو کنند و از این روش به بازار رقابتی دست پیدا کنیم.

وزارت صنعت، معدن و بازرگانی که در سال‌های پسین به درونی‌سازی خودروهای چینی اقدام نکرده، حالا ظاهرا به دنبال فشار بر این شرکت‌هاست تا بهره بیشتری را به تکه‌سازان درونی بدهند.

این سیاست وزارت صنعت، معدن و بازرگانی پس از هنگام جدی شده است که ابزارها یدکی خودروهای چینی در بازار بسیار کم شدند و شرکت‌های همکار این خودروسازان نیز پروا چندانی به بخش بازار ابزارها یدکی و خدمات پس از فروش ندارند.

سیاست‌گذاری چینی‌ها در صنعت خودرو به سمتی جنبش می‌کند که تا چند سال دیگر فرآوری خودرو تنها در این کشور توجیه اقتصادی داشته باشد.

با این‌حال با نگاهی به آمار فروش خودروهای دوست داشتنی در چین به این نکته می‌رسیم خودروهای ساخت چین محبوبیت بسیار پایینی در این کشور دارند.

برندهای volkswagen‌واگن، وولینگ، hyundai، changan، toyota، buick، nissan، ford، honda و chevrolet به ترتیب ۱۰ برند نخست در زمینه فروش خودرو در سال ۲۰۱۵ در چین بودند. به‌سرنویس نمونه در میان خودروهای کاملا چینی، برند برلیانس در سال ۲۰۱۵ تنها ۱۶۱هزار دستگاه خودرو و در سال ۲۰۱۶، ۱۶۲هزار دستگاه خودرو به فروش رسانده‌اند. در حالی‌که فروش خودروهای برلیانس در ایران به شدت افزایش یافته است و در خیابان‌ها گواه آمدوشد آنها هستیم.

خودروهایی که چینی‌ها به کشور صادر می‌کنند، در بازار بزرگ چین بهره کمی دارند. محصولاتی که خودروسازان بزرگی مانند volkswagen‌واگن، nissan، toyota و جنرال‌موتورز در چین فرآوری می‌کنند، باره بخت مردم چین است.

مدل لاویدای volkswagen‌واگن در سال ۲۰۱۶ نزدیک ۴۸۰هزار دستگاه در چین فروش داشته است. این در حالی که همه فروش شرکت‌های peugeot- citroen در چین در سال ۲۰۱۶ به دردسر به ۶۰۰هزار دستگاه خودرو رسیده‌ است. همه فروش renault در بازار چین در سال ۲۰۱۶ تنها ۳۰هزار خودرو یعنی برابر فروش یک‌ماه از برندهای بزرگ دیگر است.

درستی این است که در سال‌های پسین و با گسترش نیافتن خودروسازان درونی در بحث طراحی و تنوع محصولات، چینی‌ها توانستند با نما فریبنده خودروهای خود، بخش بزرگی از بازار کشور را در دست بگیرند.

فرانسوی‌ها نیز که در سال‌های تحریم‌ با برونرفت از ایران ضررهای هنگفتی را تجربه‌ کردند، بار دیگر بازگشته و توانسته‌اند میزان صادرات خود را افزایش دهند. در این میان نکته مغفول‌مانده به عدم درونی‌سازی و انتقال دانش بازمی‌گردد.

به نظر می‌رسد وزارت صنعت، معدن و بازرگانی پیش از اینکه به دنبال برپایی چشم وهمچشمی با حضور خودروسازان چینی و فرانسوی در کشور باشد، باید به اندیشه رفع انحصار فرآوری خودرو با حضور این خودروسازان باشد. به راستی باید زمینه برای حضور خودروسازان اصلی جهانی با برپایی مشوق‌های اقتصادی گیرا فراهم شود.




لینک منبع

چه امتیازی می دهید؟
5 / 0
[ 0 رای ]
برچسب ها

این مطلب بدون برچسب می باشد.


مطالب محبوب