سایت جامع خودرو در ایران


» ۱۰ هزار میلیارد تومان به اضافه ۳ میلیارد یورو نیاز امروز تکه‌سازان ماشین 98

کانال تلگرام ما ما را از طریق کانال دنبال کنید.
امام حسین (ع) : بخشنده ترین مردم کسی است که در هنگام قدرت می بخشد.
یکشنبه ۳۰ مهر ۱۳۹۶


به گزارش تازه ها خودرو ، با مطرح شدن بحث توقف فرآوری خودروهای استوک و آغاز فرآوری خودروهای جدید در کشور، تکه‌سازان با چالش‌های جدیدی روبه‌رو شده‌اند. از مهم‌ترین دشواری ها موجود در این بخش، پایین بودن تیراژ فرآوری خودروهای جدید نسبت به خودروهای استوک، نبود راهبرد ریزبین و مطابق شرایط روز در صنعت و بی برنامگی در روند گسترش و گسترش فضای فرآوری خودرو است. در این رابطه احمدرضا رعنایی، نایب رئیس انجمن صنایع همگن نیرومحرکه و تکه‌سازان خودروی کشور در گفت‌وگو با روزنامه «دنیای خودرو» روشنگری می‌دهد.

تعطیلی خطوط فرآوری خودروهای استوک از یک‌سو و آغاز فرآوری خودروهای جدید با تیراژ پایین مسائلی هستند که مایه نگرانی بسیاری از کارشناسان و فعالان پهنه تکه‌سازی از آینده این بخش از صنعت شده‌اند. این جستار را چگونه ارزیابی می‌کنید؟
مساله دقیقا به همین شکل است که با‌ هنگام اشاره کردید. اکنون تکاپو بیشتر تکه‌سازان کشور برای فرآوری قطعات خودروهای استوک طراحی شده است. قالب خودرو‌آلات آنها همه بر این بنیاد برنامه‌ریزی شده است. اگر پیمان باشد قالب‌ها و خودرو‌آلات نوین برای فرآوری فرآورده جدید روی خط بیاورند، مستلزم یک سرمایه‌گذاری جدید است. به اضافه اینکه خودروهای جدید از نظر تیراژ شمار کمی دارند. فرض کنید اگر اکنون نزدیک به یک میلیون و ۵۰۰ هزار دستگاه خودرو در سال فرآوری می‌شود، تا نزدیک ۷۰۰ هزار دستگاه از این میزان را خودروی pride تشکیل می‌دهد. از این روی اگر pride از خط فرآوری بیرون شود، هیچ خودروی جدیدی هستی ندارد که چنین تیراژی داشته باشد و بتواند جایگزین شود و این کمبود را جبران کند.
پیش از pride، چند سال پیش این پیشامد در باره peykan افتاده بود. هنگام زمان تکه‌سازان برای peykan به‌سرنویس خودروی پر‌تیراژ، تکه فرآوری می‌کردند. با برونرفت این خودرو از خط فرآوری، pride توانست جایگزین مناسبی باشد که به‌زودی به تیراژ اقتصادی و بالا رسید و مایه شد سرمایه‌گذاری‌های تکه‌سازان هدر نرود. در حال آماده ولی اگر پیمان باشد خودرویی جایگزین pride شود، باید از نظر تیراژ به شماره تیراژ فرآوری pride نزدیک باشد که از نظر هزینه فرآوری به صرفه شود وگرنه، تکه‌سازان میان‌المللی از ما پیشی خواهند گرفت چراکه آنها در یک زنجیره میان‌المللی فرآوری می‌کنند و تیراژ کلی دارند. در حالی که در ایران پیمان است شمار محدودی از خودروهای جدید فرآوری شوند، بنابراین ارزش سرمایه‌گذاری ندارد. به اضافه اینکه مشخص نیست فرآوری هر کدام از این خودروها چه مدت در کشور پیوستگی داشته باشد. اگر حضور آنها در خطوط فرآوری کوتاه‌مدت باشد سرمایه‌گذاری برای فرآوری قطعات آنها با این تیراژ، اصلا صرفه اقتصادی ندارد. ولی اگر پیوستگی‌دار باشد باید مشخص شود چه زمان به تیراژ فرآوری اقتصادی می‌رسد که تکه‌سازان بر بنیاد هنگام برای سرمایه‌گذاری، ساخت قالب، خودرو‌آلات باره نیاز و تجهیز خطوط، برنامه‌ریزی و طرح مناسبی پیش‌بینی کنند.

تعطیلی خط فرآوری یک فرآورده سال‌ها پیش نیز پیشامد افتاده است و هنگام زمان این مساله در نما کامیابی‌آمیز بود. بدین سان هستی چه برنامه‌ریزی و اقداماتی این‌بار هم می‌تواند این تغییر را به سمت کامیابی سوق دهد؟
دفعه پیش با مطرح شدن توقف فرآوری peykan، خودروی pride آرام‌آرام جایگزین و پس peykan از رده بیرون شد. از این روی تکه‌سازان حق گزینش داشتند و فرصت کافی برای جایگزین کردن قالب‌ها ساز و برگ فرآوری جدید به جای استوک‌ها هستی داشت ولی اکنون چنین اتفاقی نیفتاده است. در حالی که از دی‌ماه سال ۹۷ پیمان است pride فرآوری نشود، در این فرصت پیش‌بینی و برنامه‌ریزی برای جایگزینی خودرویی به جای pride انجام شده است. بنابراین تکه‌سازان اکنون نمی‌دانند برای فرآوری قطعات چه خودرویی برنامه‌ریزی و چه قالب‌هایی را جایگزین کنند. هنوز مشخص نیست چه خودرویی پیمان است سالانه دست کم ۴۰۰ یا ۵۰۰ هزار دستگاه در کشور و بخشی از قطعات هنگام هم در ایران فرآوری شود. هیچ برنامه‌ای در این زمینه هستی ندارد و همین جستار مایه نگرانی تکه‌سازان شده است.
پیشنهادی که برای حل این کاستی هستی دارد، چیست؟
پیشنهاد این است که وزارت صنعت، معدن و بازرگانی، خودروسازان و حتی خود تکه‌سازان خیلی شفاف در باره قراردادهای جدید گفتگو کنند. به‌هرحال قابل انکار نیست که تکاپو تکه‌سازان در کشور ما تابعی از جنبش و تکاپو خودروسازان است. بنابراین تا مشخص نباشد خودروسازها می‌خواهند چه کنند، تکه‌سازها نمی‌توانند و نمی‌دانند کجا سرمایه‌گذاری انجام دهند. بدین سان همه با هم باید برای منافع ملی و اقتصادی کشور در یک سو کنش کنند و یکدیگر را جدا از هم نبینند. نباید اینگونه باشد که خودروساز دنبال سود خود باشد و خودرو وارد کند و بفروشد و کاری به تکه‌ساز نداشته باشد. در حالی که این تکه‌سازان بوده‌اند که با تکاپو خود تا امروز به بقا و دوام خودروسازان کمک کرده‌اند. در فضاهای بد مالی و شرایط نامناسب و با هستی خواسته ها سنگین و هنگفت، همچنان تکه فرآوری کرده‌اند و در پسندیدن خودروساز گذاشته‌اند. حالا امروز که شرایط تغییر کرده است و فشار تحریم‌ها کاهش یافته، خودروسازان نباید نقش تکه‌سازان را فراموش کنند. به راستی نباید با شرکت‌های بیگانه قراردادهایی ببندند که بر بنیاد هنگام یا خودرو به چهره کامل، وارد یا در چهره مونتاژ، قطعات از تامین‌کنندگان و تکه‌سازان بیرون تامین شود.
به راستی نباید فراموش کرد این شرکت‌های بیگانه همان‌هایی هستند که در روزهای تحریم خودروسازان را رها کردند و این تکه‌سازان بودند که به پیوستگی فرآوری خودروها در کشور کمک کردند.

یکی از موضوعاتی که خودروسازان مطرح می‌کنند این است که کیفیت قطعات به‌گونه‌ای نیست که شرکت بیگانه بپذیرد از فرآورده ایرانی در خودروهایش کاربرد کند. اینجا به نظر می‌رسد یک بخش دشوار نیز به تکه‌سازی که دغدغه افزایش کیفیت فرآورده را ندارد بر‌می‌گردد. آیا این جستار را می‌پذیرید؟
در باره این دشوار هم باز نقش اصلی بر دوش خودروسازی است که بدهی خود به تکه‌ساز را نمی‌پردازد تا تولیدکننده قطعات با هستی این منابع مالی بتواند برنامه‌ریزی و در کنار هنگام واحدهای پژوهش و گسترش خود را پرکار کند و خودرو‌آلات جدید بخرد تا بتواند قطعات را با کیفیت باره چشمداشت زنجیره تامین میان‌المللی فرآوری کند. این دشوار با سرمایه‌گذاری در صنعت تکه‌سازی برطرف خواهد شد. نباید اینطور برداشت شود که تکه‌ساز به‌سرنویس تنها طرف اصلی در این معادله به هر بها باید سرمایه تامین و خط فرآوری به‌روز و نوین برپایی کند. باید پروا داشت اتفاقا زمانی که ایران‌خودرو، peykan را فرآوری و تمام قطعات را از بیرون کشور وارد می‌کرد، برای اینکه تکه‌سازی را در کشور رواج دهد و خود را از قید شرکت‌های بیگانه و دشواری ها آنها رها کند، سرمایه‌گذاری کرد، تکه‌سازانی را به‌هستی آورد و با ارائه پیش‌پرداخت به آنها کمک کرد بتوانند خودرو‌آلات بخرند و خط فرآوری جدید راه‌اندازی کنند. به همین ترتیب و با همین کار مشترک بود که تکه‌سازی در ایران بومی شد.
پس از هنگام دیگر این پیشامد نیفتاد و وارونه این جریان پیش آمد. روز‌به‌روز با پرداخت نشدن خواسته ها، تکه‌سازان به سمت لاغر شدن رفتند و با دریافت نشدن این سرمایه‌ها یکتا پژوهش و گسترش نتوانست پرکار کنش کرده و پیشرفت کند.

اکنون میان ۱۵۰ تا ۲۰۰ هزار تکه‌ساز در کشور هستی دارند. چه شمار از اینها هنگام اندازه پرکار هستند که بتوان روی گسترش یافتن و پیشرفت‌شان حساب کرد؟
همه این شمار تکه‌ساز پرکار هستند. ولی همگی دشوار مالی دارند. در حال آماده صنعت تکه‌سازی کشور نیاز به ۱۰ هزار میلیارد تومان سرمایه ریالی و ۳ میلیارد یورو سرمایه ارزی دارد که اگر این رقم فراهم شود، تکه‌سازان علاوه بر اینکه می‌توانند شرایط کنونی را با کامیابی پشت سر بگذارند، در زمینه کارآفرینی و برپایی کارگماری هم می‌توانند مفیدتر کنش کنند. همچنین این امکان به هستی می‌آید که محصولات را با کیفیت باره تایید میان‌المللی فرآوری کنند.

در باره خودروسازی گفته می‌شود خصوصی‌سازی به بهبود شرایط و افزایش بهره‌وری کمک می‌کند. با پروا به اینکه اکثر واحدهای فرآوری تکه‌سازی خصوصی هستند، چرا همچنان دشواری ها و مسائل بازدارنده زیادی در این بخش از صنعت تماشا می‌شود؟ ضمن اینکه آیا تکه‌سازان به‌سرنویس واحدهای پرکار در بخش خصوصی برای جذب سرمایه‌گذاران بیگانه و تامین منابع ارزی، اقدامی کرده‌اند؟
بله. در این جریان، هم تکه‌سازان و هم انجمن‌ تکاپو‌هایی داشته‌اند. ولی برای جذب سرمایه‌گذار بیگانه یک مساله مهم هستی دارد. سرمایه‌گذار بیگانه پیش از هر چیز عملکرد واحدها و بیلان مالی آنها را بررسی می‌کند. در این فرایند وقتی تماشا می‌شود تکه‌سازی تنها فرآوری داشته در حالی که در زمینه دریافت خواسته ها کامیاب نبوده است، ضمن اینکه بهره بانکی و سود بازار را پرداخته و سودش به زیان تبدیل شده، دیگر هیچ انگیزه‌ای برای سرمایه‌گذاری نخواهد داشت. وقتی شرایط کسب‌وکار درست نباشد، سرمایه‌گذار بیگانه تمایلی به جوینت شدن ندارد.

برای جذب سرمایه ریالی که به هنگام اشاره شد، آیا برنامه و راهبرد درستی هستی دارد؟
در این زمینه نیاز به برنامه‌ریزی دولت و سنا است. در این راستا و برای رسیدن به اهداف مشخص‌شده در افق ۱۴۰۴، باید برنامه‌ریزی شود. در این زمینه نیاز به وام‌های ۴ درصد بهره است، نه تسهیلات با ۱۸ و ۲۰ درصد بهره. تصمیم‌گیران باید به این اندیشه باشند که تکه‌سازان را جنبش دهند، به راستی جنبش باید به گونه ای باشد که تکه‌سازان و سرمایه‌گذاران به جای اینکه سرمایه خود را به بیرون کشور ببرند یا در بانک سپرده‌گذاری کنند و سود هنگام را بگیرند، در صنعت سرمایه‌گذاری کنند و منافع آنها از این راه فراهم شود.




لینک منبع

چه امتیازی می دهید؟
5 / 0
[ 0 رای ]
برچسب ها

این مطلب بدون برچسب می باشد.


مطالب محبوب