سایت جامع خودرو در ایران


» 2017 ماشین 98

کانال تلگرام ما ما را از طریق کانال دنبال کنید.
امام حسین (ع) : بخشنده ترین مردم کسی است که در هنگام قدرت می بخشد.
یکشنبه ۲۹ بهمن ۱۳۹۶

نقاط قوت و سستی طراحی خودروها در سال ۲۰۱۷

دسته بندی : 2017 ، خودرو ، طراحی ، هفته نامه تاریخ : یکشنبه ۱ بهمن ۱۳۹۶


هر ساله گردآور‌ای از خودروهای شگفت‌انگیز به گیتی شناسایی می‌شوند که گردآور‌ای از خارق‌العاده‌ترین، سریعترین، گران‌ترین، اقتصادی‌ترین، زیباترین، خلاقانه‌ترین و«تهوع‌آورترین» محصولات را در خود جای می‌دهند. همچنین هر سال چیزهایی را می‌بینیم که نمونه‌های دم را کمابیش پیشترً دیده‌ایم؛ چیزهایی که کمتر می‌توانند دلبستگی‌مندان به دنیای خودرو یا جامعه مخاطب بازار را به خود جلب کنند. در پیوسته می‌خواهیم مواردی را بررسی کنیم که در سال گذشته میلادی، از نظر دوست‌داشتنی بودن و نبودن، توجهات زیادی را جذب کرده‌اند.

دنیای علمی تخیلی

کامبیون تسلا که در اواخر نوامبر ۲۰۱۷ شناسایی شد، یکی از آینده‌نگرانه‌ترین وسایل نقلیه‌ای است که این کمپانی ساخت خودروهای با پیشرانه الکتریکی ارائه کرده است. کابین این کامیون با موقعیت رانندگی در میان یا میانی که شرایط نمونه پروتوتایپ ویمیلی ۱۹۴۷ و مک‌لارن F1 را تداعی می‌کند، سرانجام به ما نشان می‌دهد که «آینده» همین حالا رخداد افتاده است و خیلی‌ها امیدواریم که این آینده در سال‌های آینده رنگ راستی به خود بگیرد.


البته پیشترً کامیون‌هایی با ظاهری آینده‌نگرانه به دنیای ماشین شناسایی شده و یکی از بهترین نمونه‌های دم به طرح‌های مستقل لوئیجی کولانی (Luigi Colani) در چند دهه پیش برمی‌گردد. امّا بیشتر نمونه‌های پیشین جنبه نمایشی داشته و کمتر به سراغ قابلیت‌های کاربردی رفته‌اند. طراح ب‌ام‌و، آلبرشت گرف گورتز (Albrecht Graf Goertz) کسی است که تنها پیش‌آمدگی جلوی کامیون‌ »کولانی» را انگیزه حذف این وسیله نقلیه از خیابان‌های شهری می‌داند. همچنین این کامیون سطح زیادی را اشغال می‌کند و وارد حریم خطوط دیگر می‌شود. این در حالی است که کامیون تسلا، از این رو کاملاً بخردانه کنش کرده است.

طرح‌های کپی و غیرکاربردی

یکی از رنجش‌آورترین چیزها در طراحی ماشین، گرایش بی حدّ و حصر به ویژگی‌های تزئینی و غیر کاربردی است؛ جایی که برخی عناثر تنها برای زیبایی در خودرو کاربرد می‌شوند. از آنگونه اینها، ترکیب پره‌های ذوزنقه‌ای است که گاهی رو به بالا و گاهی رو به پایین هستند و در قسمت زیرین بسیاری از سدان‌ها و کوپه‌ها کاربرد می‌شوند. منبع الهام‌بخش این طراحی، خودروهای ساختاره یک بوده است؛ جایی که این قسمت‌ها به سرنویس منحرف‌کننده‌های جریان هوا کنش می‌کنند. در بسیاری از خوروهای جاده‌ای، اگر شاسی‌بلندها را از این بحث جدا کنیم، این قسمت‌ها تنها جنبه تزئینی دارند. یک ویژگی دیگر که در سال گذشته میلادی به دفعات در دنیای خودرو به نمایش گذاشته شد، سقف چند تکه است که در دم یک بخش کشویی فیزیکی یا رنگی در ستون سوم یا چهارم بدنه سدان‌ها، واگن‌ها و یا شاسی‌بلندها هستی دارد. این طراحی اگرچه در نگاه نخست گیرایی دارد، امّا در پیمانه انبوه، نمی‌تواند چندان نغز‌پروا باشد.

تناسب ماهی‌ها

صافی و سادگی از مواردی است که همیشه در طراحی خودرو ستایش می‌شود. سادگیِ موجود در خودروی ثبت رکورد سرعت زمینی «جان کوب» یا مدل «سوکال اسپیشال»، به سرنویس نخستین خودروی هات‌رود که به ۳۲۲ کیلومتر بر ساعت رسیده، گیرایی فراوانی دارد، امّا در همان سان، نمی‌تواند چندان برای خودروهای جاده‌ای قابل‌کاربرد باشد. امّا با این هستی، فرم‌های ساده و نرم در مدل‌هایی مانند جگوار ای-تایپ، مدل‌های سنتی موتور سیکلت عقب porsche و یا حتی، فولکس واگن‌واگن گلف، بسیار قابل‌قبول هستند و کمتر در معرض «کاربرد شده‌شدن» هستند. در همین حال، وقتی خودروهایی را می‌بینیم که سطوح بدنه آنها پخ‌شدگی و پیچیدگی زیادی دارد و مانند این است که با انگیزه ها‌بازی‌های کودکان ساخته شده‌اند، چندان تحت‌تأثیر پیمان نمی‌گیریم؛ خودروهایی که همانند آنها در بازار خودروی امروز کم نیست. toyota/ لکسس که مشتاقانه و سخت به دنبال استایل‌های ویژه خود است، این کنش را، البته در برخی مدل‌ها، به درستی انجام داده است. پنل‌های ساده‌ای که در یک فرم هارمونیک در کنار یکدیگر پیمان داده شده‌اند، می‌توانند بسیار خوشنود‌کننده باشند. درنظر بگیرید، تناسبی را که در پیمانه‌های گوناگون در تن ماهی هستی دارد. حالا یک انسان مدهوش را درنظر بگیرید که می‌خواهد قطعات یک ماهی را در کنار هم پیمان دهد؛ این همان چیزی است که در برخی خودروهای امروزی دیده می‌شود.

ویژن

«ویژن» واژه‌ای است که در برخی از بهترین خودروهای شناسایی‌شده در سال گذشته میلادی کاربرد شده و نشان‌دهنده نگاه ویژه سازندگان آنها به «آینده» است. امّا وقتی ما چنین واژه‌ای را می‌بینیم، تصویری که در ذهن ما نقش می‌بندد، دو خلبان هواپیمایی است که در یک کابین با گردآور انبوهی از کلیدها و سوئیچ‌ها، دکمه‌ها و اهرم‌هاست. سپس یکی از خلبان‌ها به دیگری می‌گوید:

  • اگر ما این همه ابزار و ابزارها نداشتیم، می‌توانستیم بیرون را ببینیم.

این جستار وقتی به ذهن می‌آید که در خودرویی با چگونگی بد «دید از عقب» نشسته باشید. در سال گذشته، شمار خودروهایی که چنین وضعیتی داشتند، بسیار بسیار بود؛ از مدل فوق‌العاده تسلا مدل X گرفته تا برخی هاچ‌بک‌های اقتصادی اروپایی. اگر بخواهید یک ایراد به خودروی پرفورمنس بسیار خوبی مانند chevrolet کامارو بگیرید، همین دشوار دید از تو یا درون کابین است؛ دیدی که نه‌تنها از عقب، بلکه از هر دو سو و حتی از جلو، اندک است.


روشنگری تصویر: ولار تازه ترین مدل رنج‌rover است که میان اووک و اسپورت پیمان می‌گیرد. در حالی که زیباییِ قابل‌توجهی دارد، امّا برخی استایل‌های دم، بسیار عادی و پیش‌پا افتاده هستند.


برخلاف مدل کلاسیک جگوار ای-تایپ، فرم پیچیده بدنه toyota FT-AC یا ادونچر کانسپت می‌تواند با واژه‌های زیادی تعریف شود، امّا «هموار و نرم» چیزی نیست که بتوان در اینجا از دم کاربرد کرد.

منبع: automobilemag



لینک منبع



آخرین دیدگاه‌ها

    مطالب محبوب
    اینستاگرام