سایت جامع خودرو در ایران


» CAR SAFETY ماشین 98

کانال تلگرام ما ما را از طریق کانال دنبال کنید.
امام حسین (ع) : بخشنده ترین مردم کسی است که در هنگام قدرت می بخشد.
دوشنبه ۲ مرداد ۱۳۹۶


خودروهای خودران احتمالا آینده‌ی وسایل نقلیه را رقم خواهند زد و لازم است تا راهی برای اطمینان از امنیت دم‌ها پیدا کنیم.

هرچه بیشتر به خودروهای خودران اندیشه کنید، سؤالات بیشتری در ذهن شما شکل خواهد گرفت و درنهایت مایه می‌شود که بیشتر در اندیشه فرو روید. این حلقه‌ی بی‌انتهای تفکر مانند گیر افتادن در یک ماشین در حال جنبش است. با این حال گاهی سؤالات جالبی مطرح می‌شود، مثلا آزمایش برخورد خودروهای خودران دربرگیرنده چه مواردی خواهد بود؟

شاید در نگاه نخست این سؤال ساده به نظر بیاید و با خود بگویید خودروهای خودران هم نوعی ماشین‌ هستند. مانند دیگر خودروها، باید دید که در نقاط برخورد ضربه را چگونه جذب می‌کنند، کیسه‌های هوای دم‌ها چگونه کنش می‌کنند و کمربندهای ایمنی دم‌ها %d8%aa%d8%b3%d8%aa-%d8%aa%d8%b5%d8%a7%d8%af%d9%81-%d8%ae%d9%88%d8%af%d8%b1%d9%88%d9%87%d8%a7%db%8c-%d8%ae%d9%88%d8%af%d8%b1%d8%a7%d9%86-6چگونه سرنشینان را از آسیب حفظ می‌کنند.

 

اگرچه همگی موارد بالا برای آزمایش ایمنی خودروهای خودران نیز درست است؛ ولی این موارد تنها نیمی از راهکار است. با اعمال آزمایش‌هایی که در بالا نام برده شد، تنها بدنه‌ی خودرو باره ارزیابی پیمان گرفته است؛ درصورتی‌که مغز خودروهای خودران نیز باید در آزمایش برخورد باره ارزیابی پیمان بگیرد. درنتیجه، برخلاف خودروهای سنتی دارای راننده، هنگامی که گفتگو از آزمایش برخورد وسایل نقلیه‌ی خودران می‌شود، پروتکل‌های آماده برای انجام آزمایش‌های ایمنی بسیار ناکافی هستند. چراکه با کوبیدن خودروها به دیوار یا برخورد ارابه‌های سنگین به خودروها تنها بدنه‌ی دم‌ها باره ارزیابی پیمان می‌گیرد.

%d8%aa%d8%b3%d8%aa-%d8%aa%d8%b5%d8%a7%d8%af%d9%81-%d8%ae%d9%88%d8%af%d8%b1%d9%88%d9%87%d8%a7%db%8c-%d8%ae%d9%88%d8%af%d8%b1%d8%a7%d9%86-5

برای آزمایش حقیقی و کامل خودروهای خودران باید آزمایش‌های جدیدی طراحی شوند تا خودرو را در شرایطی پیمان دهند که یا بتواند به کلی از برخورد جلوگیری کند یا در چهره حتمی بودن برخورد، سیستم خودران تصمیماتی بگیرد که پس از برخورد دست کم خسارات برجای بماند. به این انگیزه که سیستم‌های خودران‌ در راستی نوعی ربات هستند که توانایی پایان دادن به زندگی انسان‌ها را دارند، تبدیل به مسئله‌ای پیچیده از لحاظ اخلاقی خواهد شد. اگر چشمداشت داریم که گردانیدن‌ی ملی امنیت جاده‌ای و شدامد آمریکا (NHTSA) استانداردهایی برای خودروهای خودران تعریف کند (که در پرتو دم وسایل نقلیه‌ی خودران از تصادفات جلوگیری کنند و یا شدت برخورد را کاهش دهند)، باید بدانیم که در کنار تعریف استانداردها، باید قوانینی وضع شوند که خودروهای خودران را ملزم به رعایت مسائل اخلاقی می‌کنند. این مسئله یکی از بختک‌هایی است که در حال آماده با دم روبرو هستیم، در نظر داشته باشید پیدا کردن یک رشته‌ تصمیم (که خودروهای خودران در شرایط اضطراری باید از دم‌ها پیروی کنند) که در سطح جهانی موردقبول واقع شود، تا چه اندازه می‌تواند بزرگ و پیچیده باشد و ما به‌تازگی آغاز به درک این جستار کرده‌ایم.

%d8%aa%d8%b3%d8%aa-%d8%aa%d8%b5%d8%a7%d8%af%d9%81-%d8%ae%d9%88%d8%af%d8%b1%d9%88%d9%87%d8%a7%db%8c-%d8%ae%d9%88%d8%af%d8%b1%d8%a7%d9%86-4

برای نمونه آزمایش تصادفی را در نظر بگیرید که در دم یک خودروی خودران با سرعت زیادی در یک بزرگراه در جنبش است و با هستی واکنش‌های تند رایانه این خودرو، شرایط غیرمنتظره‌ی جاده مایه شود تا مهار دم از دست برود. حال فرض می‌کنیم که خودروی دیگری در نزدیکی خودروی خودران در حال جنبش است و کنار جاده موانعی پیمان دارد. خودروی خودرانی که مهار خود را از دست داده ولی هنوز توانایی تغییر گذرگاه دارد؛ می‌تواند مسیری را گزینش کند که در پایان با خودرویی که در نزدیکی‌اش در جنبش است برخورد کند و به سرنشینان دم آسیب برساند  یا منجر به مرگ دم‌ها شود؛  می‌تواند به سمت موانع موجود در کنار جاده تغییر گذرگاه دهد و به سرنشینان خود آسیب برساند یا منجر به مرگ دم‌ها شود ؛ یا می‌تواند با یک تغییر گذرگاه نادرست دیگر با هر دو برخورد کند.

اگرچه شرایط موجود در این آزمایش خیالی اندکی مبهم است؛ ولی رخ دادن دم به‌هیچ‌سرنویس دور از ذهن نیست. چراکه حضور خودروها و موانع در جاده‌ها امری عادی است و در کنار دم، دشواری ها برآمده از شرایط جوی و زیرساخت‌ها نیز قابل وقوع است. نکته این است که آزمایش‌های برخورد نه‌تنها باید توانایی‌های فیزیکی خودروها را باره بررسی پیمان دهند؛ بلکه باید توانایی خودروها برای جلوگیری از بروز این حوادث یا گزینش بهترین حالت برخورد را بررسی کنند. مسئله‌ی دیگر پاسخ به این سؤال است که چه استاندارد رفتاری را گزینش کنیم؟ آیا پروانه خواهیم داد تا هر خودروساز الگوریتم، رشته تصمیم و کدهای اخلاقی ویژه به خود را فرآوری کند یا سازمانی مانند گردانیدن‌ی ملی امنیت جاده‌ای و شدامد آمریکا یک سری استاندارد برای همه‌ی خودروها طراحی کند؟ اگر پیمان باشد هر خودروساز استاندارد ویژه به خود را داشته باشد، شدنی است با شرایطی روبه‌رو شویم که مردم یک برند را به برند دیگر ترجیح دهند؛ چراکه خودروهای دم برند در شرایط خطرناک نخستینگی را با ایمنی سرنشینان خود پیمان می‌دهد.

%d8%aa%d8%b3%d8%aa-%d8%aa%d8%b5%d8%a7%d8%af%d9%81-%d8%ae%d9%88%d8%af%d8%b1%d9%88%d9%87%d8%a7%db%8c-%d8%ae%d9%88%d8%af%d8%b1%d8%a7%d9%86-3

اگر شمار خودروهای خودران موجود در خیابان‌ها و جاده‌ها افزایش یابد و آغاز به برقراری پیوستگی با یکدیگر نمایند، به دم‌ها پروانه می‌دهیم تا چه میزان اطلاعات در باره سرنشینان خود با یکدیگر به اشتراک بگذارند تا در شرایط اضطراری بتوانند تصمیمات بخردانه بگیرند؟ آیا هر خودرو باید شمار سرنشینان خود را اعلام کند؟ آیا باید پیشینه کیفری دم‌ها را با یکدیگر به اشتراک بگذارند؟ امتیاز گواهی‌نامه‌ها را چگونه؟ آیا صندلی کودکان باید مجهز به چیپ‌های RFID باشند تا در شرایط اضطراری نخستینگی به کودکان داده شود؟

پاسخ این سؤالات هنوز مشخص نیست و احتمالا خیلی از این سؤالات پاسخ صحیحی که در سطح جهانی قابل‌قبول باشد ندارند. با اینکه همچنان پایه‌ی محکمی برای تشخیص قوانین درست از اشتباه در بحث خودروهای خودران هستی ندارد ولی، برای آنکه بتوانیم در صنعت خودروهای خودران پیشرفت داشته باشیم نیاز است تا برخی قوانین اولیه وضع شوند. مثلا شاید باید پروانه دهیم خودروسازان رفتارهای پایه‌ای گوناگونی طراحی کنند یا مالکان خودروها خودشان نخستینگی‌های اخلاقی را از راه سیستم‌های سرگرمی و اطلاعات (Infotainment) خودروها تنظیم کنند.

%d8%aa%d8%b3%d8%aa-%d8%aa%d8%b5%d8%a7%d8%af%d9%81-%d8%ae%d9%88%d8%af%d8%b1%d9%88%d9%87%d8%a7%db%8c-%d8%ae%d9%88%d8%af%d8%b1%d8%a7%d9%86-2

کمپانی‌هایی همانند تسلا هم اکنون در حال فرآوری خودروهای خودران هستند (هر چند به چهره اندک) و همه‌ی خودروسازان تا اندازه ای مشغول گسترش‌ی این سیستم هستند؛ ولی هنوز پیوندی میان دانشگاه و صنعت در زمینه‌ی قوانین و مسائل اخلاقی که ربات‌ها باید به دم‌ها پایبند باشند برپایی نشده است.

%d8%aa%d8%b3%d8%aa-%d8%aa%d8%b5%d8%a7%d8%af%d9%81-%d8%ae%d9%88%d8%af%d8%b1%d9%88%d9%87%d8%a7%db%8c-%d8%ae%d9%88%d8%af%d8%b1%d8%a7%d9%86-1

هدف از این نوشتار برپایی یک زنگ خطر و هشدار نبود؛ ولی وقت دم رسیده است تا تمام خودروسازان بزرگ، شرکت‌های بیمه، گردانیدن‌ی ملی امنیت جاده‌ای و شدامد و هر گروهی که در زمینه‌ی خوی ها تخصص دارد، کنار هم بنشینند و به راستی در باره این مسائل با هم بحث کنند. پیش از آنکه این خودروها با شمار بسیار به فروش برسند باید مشخص کنیم که در شرایط دلنازک چگونه رفتار خواهند کرد و در حالت ایده‌آل، قوانینی پایه‌ای برای این خودروها وضع کنیم، قوانینی مانند به قوانین سه‌گانه‌ی آسیموف.

البته، قوانین سه‌گانه‌ی آسیموف نمی‌تواند شرایط برخورد خودروهای خودران را پوشش دهد چراکه از یک سو در این شرایط، قصد خودرو (ربات) آسیب ‌رساندن نیست و از سوی دیگر، در قوانین آسیموف این راستی که گاهی آسیب رسیدن به یک یا چند تن سبب رهایی عده‌ی بیشتری می‌شود، پیش‌بینی نشده است. در راستی دنیای خودروها ناپاک‌تر از چیزی است که آسیموف در باره ربات‌های انسان‌نمای خود انگار کرده بود.

%d8%aa%d8%b3%d8%aa-%d8%aa%d8%b5%d8%a7%d8%af%d9%81-%d8%ae%d9%88%d8%af%d8%b1%d9%88%d9%87%d8%a7%db%8c-%d8%ae%d9%88%d8%af%d8%b1%d8%a7%d9%86-8

هرچند شدنی است فرآیند‌ی وضع قوانین سخت‌تر و طولانی‌تر شود، ولی این فرآیند باید تا حد امکان همگانی و علنی باشد تا همه از دم آگاه باشند؛ چراکه درنهایت این قوانین همه‌ی کسان را تحت تأثیر پیمان می‌دهد. همه‌ی این دشواری ها از جایی آغاز شد که این سؤال در ذهن‌ ما شکل گرفت که آزمایش برخورد خودروهای خودران باید چگونه باشد؟ سؤالی که پس از تصمیم‌گیری در باره قوانین و مشخص کردن معیارهای مهم برای آزمایش پاسخ داده خواهد شد.



لینک منبع


مطالب محبوب